Gesticht in 1638 is Verkonyansk tot 1917 een ‘hangout’ geweest voor tegenstanders van het regime. Nu gelegen aan de rivier Yana heeft het een depot voor rendiervachten en hebben de jagers zich verder toegelegd op het fokken van rendieren.

Verkonyansk ligt in de enorm rijke regio van de Sakha Republiek. Diamanten, goud, olie en gas zijn de troeven van deze regio. Een mooi Wild Westen waar de wet bepaalt dat exceptioneel groot gedolven diamanten van de staat zijn en de meeste hotels in de provinciestad gepantserde hotelkamers verhuren.

Dit is de streek waar de Walrus Club regelmatig een dip neemt in ijzige wateren om verkoudheid te voorkomen. Waar een vuurtje onder de brandstoftank heel normaal is zodat de diesel niet bevriest bij minus 50° Celcius en - sinds ‘sky burials’ aan bomen zijn verbannen - de grond dagenlang moet worden ontdooit voor een fatsoenlijke begrafenis.

Minder dan 1500 inwoners zitten de lange winters in Verkonyansk uit. Niet bepaald een metropool maar toch met een crèche op iedere hoek van de straat zodat tijdens de barre winters een korte sprint kan worden getrokken. In de zomer wordt het seizoen en daglicht optimaal gebruikt voor het jagen, fixen van de verzakte woningen en aanvullen van de voorraad.

Oymyakon – een settlement ten zuiden van Verkonyansk – wedijvert nog steeds voor een claim als koudste plek. Wij hebben onze Russische vrienden maar eens gebeld voor een verklaring. In Verkonyansk is officieel minus 67,8° Celcius gemeten, terwijl in Oymyakon het kwik niet lager kwam dan 67,7° Celcius.

De bewoners denken dat het in theorie nog kouder kan in Oymyakon alleen hebben ze dit nooit kunnen registreren. Aan theorie hebben we tijdens onze Challenges niet al te veel en daarom hebben we onze finish gezet in Verkonyansk.